Huwa u jberikhom, kien meħud fis-sema. Studju Bibbliku Lq 24:46-53 - Qari tas-Solennità tat-Tlugħ il-Mulej fis-Sema

 

F’dak iż-żmien, Ġesù qal lid-dixxipli tiegħu: “Hekk kien miktub, li l-Messija jbati u fit-tielet jum iqum mill-imwiet, u li l-indiema għall-maħfra tad-dnubiet tixxandar f’ismu lill-ġnus kollha, ibda minn Ġerusalemm. Intom xhud ta’ dan. U jiena, araw, nibgħat fuqkom lil dak li wiegħed Missieri. Imma intom ibqgħu fil-belt, sa ma Alla jkun libbiskom bil-qawwa tiegħu”.

Imbagħad ħadhom sa ħdejn Betanja, u rafa’ jdejh u berikhom. U ġara li, huwa u jberikhom, infired minnhom u kien meħud fis-sema. Huma nxteħtu fl-art jagħtuh qima, u mimlijin b’ferħ kbir reġgħu lura lejn Ġerusalemm, u qagħdu l-ħin kollu fit-tempju jbierku lil Alla.

Il-Kelma tal-Mulej.

Fis-silta tal-lum naraw l-aħħar laqgħa ta’ Ġesu’ mad-dixxipli tiegħu. Dawn kienu fiċ-Ċenaklu u d-dixxipli t’Emmaws kienu għadhom kif waslu u kienu qed jirrakkuntaw l-esperjenza tagħhom.  “Kif kienu għadhom jitħaddtu, Ġesu’ nnifsu waqaf f’nofshom u qalilhom: “Il-paċi magħkom” (Lq 24, 36).  

Ninnutaw li Luqa ma jgħidx “dehrilhom” imbagħad “sparixxa”, imma “waqaf”, Fi kliem ieħor Hu ġa kien preżenti fil-Komunita’. F’ħin minnhom huma ntebħu bil-preżenza tiegħu. In fatti, ir-rejazzjoni tagħhom hi ftit stramba.  Minn flok infexxu jifirħu bih u jgħannquh, twerwru għax ħasbuh fantażma.  

Dan għaliex s’issa ma setgħux jifhmu li Ġesu’ rxoxtat m’għadx għandu l-ġisem li kellu qabel il-mewt, jiġifieri ġisem suġġett għall-ġuħ, għatx, għeja, mard u mewt.  Issa għandu ġisem li mhu se jara qatt taħsir.  Din hi ħaġa li tagħmel parti mid-dinja Divina. 

Din diffiċli għalina llum biex nifhmuha għal kollox, aħseb u ara għad-dixxipli.  

Il-Griegi u r-Rumani ta’ żmienhom kienu jemmnu li l-mejtin kienu jgħixu bħal larva (dud li għadhom kif faqqsu), bħal xi ħares jew fantażma.  Luqa juża dil-kelma tal-aħħar biex jagħmilha ċara li Ġesu’ ma kienx mejjet b’dan il-mod (fantażma) imma li qam tassew mill-imwiet.  Ġesu’ issa hu persuna ta’ veru, konkreta, li jista’ jiekol il-ħut mixwi.  

Id-dixxipli, bid-dubji tagħhom, tħawdu wkoll għax, jekk irxoxta tassew, allura kellu raġun u l-proposta tiegħu ta’ dinja ġdida ta’mħabba jridha sseħħ bis-serjeta’.  Għalihom, Kristu fuq is-salib wera l-wiċċ t’Alla l-aktar baxx mhux l-Aktar Għoli għax poġġa ruħu għas-servizz tal-bnedmin. Dan mhux Alla qawwi li kienu tgħallmu fuqu, jew Alla li jivvendika ruħu fuq min ma jbaxxiex rasu għall-kmand tiegħu. Bil-qawmien tiegħu, Kristu qed jgħid il-kontra.

Għalhekk Ġesu’ kellu jgħinhom biex jifhmu x’qed jiġri issa: “Hekk kien miktub (fl-Iskrittura) li l-Messija kellu jbati…” Biex jifhmu, kien meħtieġ li jiftħu moħħhom u qalbhom għall-Iskrittura, u mhux jaqrawha biss: “Kien fil-pjan t’Alla li jirrivela ruħu lill-poplu Lhudi, biex imbagħad dawn ikunu strument li jxerrdu dan id-Dawl mad-dinja kollha.  

Għal dan il-għan, il-Messija kellu jbati, jmut u jqum fit-tielet jum (‘it-tielet’ hu simbolu ta’ konklużjoni ta’ ħajja li rnexxiet).  Mela, il-kitba tfisser li biex issalva ħajtek trid toffriha bħala rigal lill-oħrajn.  Din hi l-verita’ u l-qofol ta’ dil-kitba.  L-iskrittura kollha kienet preparazzjoni għal din il-verita’.”

Effett ta’ dan, “lill-ġnus kollha tixxandar  f’ismi l-indiema għall-maħfra tad-dnubiet.” Wara li d-dixxipli (u l-Insara tal-lum) jemmnu li Kristu rxoxta tassew, u allura jaċċettaw il-pjan li Hu fassal għall-bnedmin, jiħtieġ li jxandru l-indiema. 

Hemm bżonn ta’ konverżjoni li biha il-bniedem  jinbidel mill-qiegħ, u jibdel il-kriterji antiki ta’ egoiżmu u vjolenza f’dawk ta’ mħabba gratuwita.  

Il-maħfra tad-dnubiet mhijiex xi gomma li tħassar xi kitba li tkun ktibt fuq karta minn barra, imma hija riżultat ta’ bidla fil-moħħ, fil-qalb, fil-kriterji u fil-valuri.   L-Aħbar Tajba li l-Komunita’ trid ixxandar hi li issa d-dnub ġie mirbuħ u meqrud, għax tilef is-saħħa tiegħu meta ġie f’konfront mal-qawwa ġdida li daħlet fid-dinja, il-qawwa tal-Ispirtu, tal-istess ħajja t’Alla nnifsu.  

Allura min jidneb, kulma jiħtieġlu jagħmel hu li jikkonverti.  Kull biża’ ta’ “Alla li jikkastiga” trid tisparixxi, għax dil-ħajja Divina li daħlet fid-dinja se teqred id-dnub u l-konsegwenzi tiegħu.

“Intom xhud ta’ dan.” Xhud mhux biss ta’ kulma qal Ġesu’, imma għax, wara li jqiegħdu kliemu fil-prattika f’ħajjithom ta’ kuljum,  se jseħħu prodiġji u mirakli.  Fejn jidħol il-Vanġelu, se tikber l-imħabba u l-paċi, u se jonqsu l-mibegħda u l-gwerer.

“Imbagħad  ħadhom Betanja.”  Din mixja materjali imma wkoll spiritwali, għax fit-triq riedu jgħaddu mill-Ġetsemani.  

Dan biex Ġesu’ jfakkarhom 

(i) fejn ħaditu l-mixja biex jagħtina ħajtu, u 

(ii) il-ħarba tad-dixxipli minn din il-proposta.  

Betanja kienet simbolu ta’ komunita’ li laqgħet b’imħabba lilu u l-kelma tiegħu, li kienet ixxerred imħabba bla kundizzjonijiet, simbolizzata mill-vażett tal-alabastru miksur  biex isawwab nard ifuħ fuq ir-riġlejn għajjenin tal-fqir.

“  u refa’ jdejh..”   Il-Vanġelu skont San Luqa jispiċċa bħalma beda, fejn insibu lil Żakkarija jitlob fit-tempju u joffri l-inċens.  Imbagħad ħareġ barra  u refa’ jdejh biex ibierek lill-poplu.  Imma ma setax għax kien immuta. 

Dan ifisser li issa l-barka mhux se tiġi aktar mis-saċerdoti tat-tempju imma se ssir fuq l-umanita’ kollha minn Kristu nnifsu, avolja għalissa ftit dixxipli biss aċċettawh. Il-bqija ma ħabbewhx, ma laqgħuhx.  Xorta waħda, qabel iħalli did-dinja, ma jħallix warajh kastigi w theddid, imma barka.  Dan hu l-Wiċċ tal-Missier li Ġesu’ ġie jirrivela lill-bniedem.

“Tbierek” tfisser “tagħti l-ħajja” għax Ġesu’  tana l-ħajja tad-Divin, tal-Etern.  Hu dejjem qal kliem ta’ barka, u qal lid-dixxipli biex qatt ma jlissnu kliem ta’ saħta  (li jwasslu għall-mewt) imma dejjem ta’  barka  (li jwasslu għall-ħajja). 

“U kien imtella’ s-sema.” Il-Lhud kienu jaħsbu li hemm 7 smewwiet, waħda ‘l bogħod mill-oħra daqs mixja ta’ 500 sena.  Fuq dawn kien hemm it-tron t’Alla. Fi kliem ieħor, Ġesu’ ġie milqugħ fid-dinja definittiva t’Alla.  

Il-messaġġ ċentrali hu: Minn dak kollu li Ġesu’ ta, ma tilef xejn, għax Hu ta mħabbtu kollha, imma farka waħda minn din l-imħabba la ntilfet u l-anqas tista’ tintilef.  Il-preżenza tad-dinja materjali tiegħu m’għadhiex aktar.  Imma Hu preżenti b’mod differenti u b’mod aktar qawwi, għax issa mhux limitat bi spazju u ħin.  Hu issa jinsab f’kull post kull ħin.  

Din fehmuha d-dixxipli, għalhekk reġgħu lura Ġerusalem “mimlijin bil-ferħ.”  B’hekk Luqa jagħlaq il-Vanġelu kif bdieh: bil-ferħ li l-Anġlu,  bit-tħabbir tiegħu, ġab lil Żakkarija, lil Marija u lir-rgħajja.

A Peace the World Can’t Give: Welcoming Jesus into Our Homes and Hearts

There’s a kind of peace that comes from a tidy home, a paid bill, or a moment of silence after the kids finally fall asleep.

And then there’s a deeper kind of peace—a peace that stays, even when life is messy, uncertain, or just plain hard.

Jesus talks about that kind of peace in John 14:23–29:

“Peace I leave with you; my peace I give to you. Not as the world gives do I give it to you. Do not let your hearts be troubled or afraid.”

In this passage, Jesus is preparing His disciples for His departure. But He doesn’t leave them alone—He leaves them with His peace and the Holy Spirit, the Helper who reminds us of everything Jesus taught.

This promise wasn’t just for the disciples. It’s for us.
For every young adult trying to make sense of their future.
For every family trying to raise kids with faith in a confusing world.
For every person lying awake at night, heart troubled.

💖 Love that Invites God In

Jesus begins with a powerful truth:

“If anyone loves me, he will keep my word, and my Father will love him, and we will come to him and make our home with him.” (v.23)

Imagine that—God making His home in you.
Not just visiting. Not dropping by on Sundays. But moving in.

When we choose love, when we try to follow His Word—even imperfectly—we’re opening the door for God’s presence to settle in our homes.

This isn't about being perfect. It's about being open.

🕊️ A Peace that Doesn’t Depend on Circumstances

We chase peace in all the usual places—financial security, holidays, success, social media likes.
But Jesus says, “Not as the world gives…”

The world gives peace that fades.
Jesus gives a peace that fills us—even in chaos.

🧠 Faith and the Mind

From a psychological view, anxiety often grows from irrational thoughts and fear-based beliefs.
Jesus’ words challenge those lies:

• “Do not let your hearts be troubled…” means we have some power to respond to fear.

• We can replace negative thoughts with truth:
  “I am not alone.”
  “God’s peace is greater than this situation.”

🔥 The Holy Spirit: Your Inner Helper

Jesus promises the Holy Spirit, who teaches and reminds us.
When we feel lost, stuck, or confused, the Spirit gently brings us back:

“Remember who you are… and whose you are.”

This is not emotional hype. It’s a real, steady voice inside us—if we listen.

🏡 Making Your Home a Place of Peace

Whether you're a family with young kids, a couple, or a single young adult—your home can reflect heaven.

Try this:

• Start your day with a simple prayer: “Holy Spirit, be at home here.”

• Create little habits of peace: silence, Scripture, kind words, quick forgiveness.

• End the day thanking God—even if it wasn’t perfect.

When Jesus is present, peace is possible—even in the busiest, loudest homes.

🙌 Final Encouragement

Peace isn’t the absence of problems—it’s the presence of Christ.

So don’t wait for everything to calm down before you make space for Him.
Let Him in now.
Welcome His peace.
Teach your children to seek it.
Speak it over your thoughts and your home.

Because the world can offer temporary calm.
But only Jesus can say:

“My peace I give you.”

📿 Prayer to End:

Lord Jesus, I invite Your peace into my heart and home.
Help me to trust You when I feel overwhelmed.
Teach me to love You not just in words, but in how I live.
Holy Spirit, be my reminder and guide.
May our family be a place where Your presence is felt.
Amen. ✝️

L-Ispirtu s-Santu jfakkarkom dak kollu li għedtilkom. Studju Bibbliku Ġw 14:23-29. Is-Sitt Ħadd tal-Għid

 

F’dak iż-żmien, Ġesù qal lid-dixxipli tiegħu: “Jekk xi ħadd iħobbni, iħares kelmti, u Missieri jħobbu, u aħna niġu u ngħammru għandu. Min ma jħobbnix ma jħarisx kliemi. U l-kelma li qegħdin tisimgħu mhijiex tiegħi, imma tal-Missier li bagħatni.

Għedtilkom dan meta għadni magħkom. Imma d-Difensur, l-Ispirtu s-Santu, li l-Missier jibgħat f’ismi, jgħallimkom kollox u jfakkarkom dak kollu li għedtilkom. Jiena nħallilkom is-sliem; nagħtikom is-sliem tiegħi; ma nagħtihulkomx kif tagħtih id-dinja. Tħallux qalbkom titħawwad u anqas titbeżża’. Smajtu x’għedtilkom: ‘Jiena sejjer u nerġa’ niġi għandkom’. Kieku kontu tħobbuni, kontu tifirħu li sejjer għand il-Missier, għax il-Missier hu akbar minni. U għedtilkom dan minn issa qabel ma jseħħ, biex meta jseħħ temmnu”.

Il-Kelma tal-Mulej.

Ġesu’ jkompli bid-diskors tiegħu fl-Aħħar Ċena.  Ġwanni jpoġġi xi mistoqsijiet f’fomm id-dixxipli.  Ħafna minna żgur li xi drabi saqsejnihom lill-Mulej.  E.g. Pietru: “Fejn sejjer, Mulej?  Għax ma nistax niġi miegħek issa?” (Ġw 13, 36-37).  Tumas: “Mulej, aħna ma nafux fejn sejjer, kif nistgħu nkunu nafu t-triq?” (14, 5).  Filippu: “Mulej, urina l-Missier u jkun biżżejjed għalina” (14, 8).  Ġesu’ jwieġeb: “Min ra lili ra l-Missieri,” i.e. min jikkuntempla l-wiċċ ta’ Kristu, jasal biex jagħraf lill-Missier.

“Jekk xi ħadd iħobbni, iħares kelmti.”  Dal-verb ‘tħobb’ insibuh erba’ darbiet f’dis-silta.  Bil-Grieg, agapann (agape) rari nsibuh fil-letteratura klassika, għax dil-kelma tfisser “tħobb bla kundizzjonijiet,” kif iħobb Ġesu’.  

Hawn insibu l-unika darba fejn Ġesu’ jitlob li nħobbuh.  Mhux qed jitlob imħabba egoista fejn jien inħobb dment li naqla’ l-favuri: jekk ma naqlax, ma nħobbx.  Għal kuntrarju Ġesu’ jixtieq li jien norbot ħajti ma’ tiegħu, kif twiegħed għarusa lill-għarus nhar it-tieġ.  Minn dak il-jum ‘il quddiem, jgħixu f’sintonija perfetta flimkien.  

Din l-imħabba nuruha bil-fatti: nisqu l-għatxana, nitimgħu il-foqra, naħfru, eċċ. u jkun jistħoqqilna dal-kliem: “Jien inħobbu u nurih lili nnifsi” (14, 21).  

Ġuda, mhux l-Iskarjota, ikkummenta għal dal-kliem: “Kif se turi ruħek lilna u mhux lid-dinja?”  Aktarx ried li Ġesu’ jsir popolari ħafna.  Ġesu’ wieġbu: “Jien nuri ruħi lil min ikollu relazzjoni ta’ mħabba ġeneruża miegħi.”  Bil-kelma ‘dinja’ Ġwanni jifhem dawk li jgħixu l-oppost tat-tagħlim ta’ Ġesu’.  

“Min iħares kelmti, Missieri jħobbu,”  għax min ikun f’sintonija ma’ Ġesu’, jagħmel l-istess mal-Missier, għax Alla huwa mħabba.

Mhux biss, imma “aħna niġu u ngħammru għandu.”  Ġieli smajt li jien Tempju tat-Trinita’ Qaddisa.  Dan ma jfissirx li jien xi kaxxa jew urna fejn inpoġġi t-Trinita’ u daqshekk, imma jfisser li kull laqgħa li jkolli m’Alla tħalli sinjali ċari tal-preżenza tal-Ispirtu t’Alla fija. 

Meta nħallu lid-Divin jidħol fina u jesprimi ruħu, dan tant ikun evidenti li jkun jista’ jarah kulħadd mill-mod kif nitkellmu u nġibu ruħna.  L-aġir tagħna jkun differenti  minn ta’ dawk li  jimxu fuq il-kriterji tad-dinja.  

Ġesu’ wegħidna li dejjem se jkun magħna.  Hu preżenti fil-komunita’ qabel u wara l-Quddiesa, preżenti fl-Ewkaristija, fil-fqir, “fejn tnejn jew tlieta…..” 

Ġwanni llum qed jagħmel enfasi li Ġesu’ hu preżenti f’kull dixxiplu, għax il-mixja tiegħu, it-tbissima, kliemu, ħsibijietu u l-imġieba tal-appostlu huma kollha bħal ta’ Ġesu’.

“Se nibagħtilkom Difensur, Konsolatur.”  Paraklitu tfisser “dak li joqgħod viċin tiegħek.” Għamel hekk Ġesu’ mad-dixxipli tiegħu, imma issa li sejjer, biex ma jħallihomx orfni, se jibagħtilhom Paraklitu ieħor.

Dan mhux isem ieħor għall-Ispirtu s-Santu imma jiddeskrivi r-rwol li jaqdi, ta' dak li jkun dejjem preżenti f’ħajjitna. Meta żmien ilu kulħadd kien prattikanti, dil-preżenza kont tħossha bħala ħaġa naturali.  

Illum, in-Nisrani ġenwin irid jagħmel sforz biex ikun konxju ta’ dil-preżenza tal-Ispirtu s-Santu.  Jekk le,  nistgħu nħossuna waħedna, l-aktar meta naqdfu kontra l-kurrent jew insibu min jidħak bina meta nistqarru safa qabel iż-żwieġ, fedelta’ fiż-żwieġ, maħfra tal-għedewwa, eċċ.  

F’dawn il-mumenti, meta nisimgħu fina vuċi  li tgħidilna: “Tagħtix kashom lil dawk: huma qegħdin fl-iżball.  Int qiegħed fit-triq it-tajba.  Kompli hekk”: din tkun il-vuċi tal-Ispirtu s-Santu, li qiegħed il-ħin kollu qrib tagħna.  

Jiħtieġ li nagħtu widen għal dil-vuċi tad-Difensur, li jiddefendina minn xi vuċi oħra li tħajjarna biex nagħmlu għażla ħażina, bħal eż “La kulħadd qed jagħmel hekk, mela, biex ma jgħajrunix stramb u moħħi magħluq, ħa nagħmel bħalhom.”  

Nisimgħu ħafna ilħna oħra kuljum (min jgħajjat l-iktar): 

(i) “Din id-dinja ġdida ta’ mħabba gratuwita li fassal Ġesu’ hi biss ħolma”; 

(ii) “L-infern ma jeżistix, mela gawdi kemm tiflaħ issa.”  Il-vuċi li tgħidilna niċħdu għidut bħal dawn, u tfaħħarna għax qed inħallu lil Kristu jgħix ġo fina u f’ħajjitna, hi l-vuċi tal-Ispirtu s-Santu.

“Hu jgħallimkom kollox.”  Dan it-tagħlim mhuwiex xi tejorija li titgħallem bl-amment.  Dat-taħriġ se joħroġ mill-qalb ġdida li ħadna meta lqajna l-proġett ta’ Kristu għal dinja ġdida ta’ mħabba, u b’hekk writna l-ħajja Divina.  Dil-qawwa tixprunana biex inġibu ruħna ta’ ulied Alla, jiġifieru li nħobbu bla kundizzjoni.  

Bħal fjura li, biex tarmi l-fwieħa ma tistenniex xi kmand, imma tfuħ mill-istess natura tagħha.  Bl-istess mod dan it-tagħlim joħroġ minna bl-għajnuna tal-Ispirtu s-Santu, u l-imħabba ma tibqax kmand imma ssir għalina ħaġa naturali.

“Hu jfakkarkom dak kollu li għidtilkom.” Ġesu’ qal lid-dixxipli dak kollu li hu essenzjali.  L-Ispirtu ma jżid xejn ma’ dan, imma l-ħin kollu jfakkarna xi tagħlima ta’ Ġesu’ l-aktar meta jkollna bżonnha.  Faċli, imħabba x-xogħol u taħbit ieħor tal-ħajja, nittraskuraw it-talb, il-Quddies u l-qari tal-kelma t’Alla.  

Meta nagħmlu hekk, ninsew min aħna tassew, fi kliem ieħor, li aħna ulied Alla.  L-Ispirtu jżomm ħaj fina l-identita’ tagħna ta’ ulied Alla u jiġbdilna l-attenzjoni meta ma nġibux ruħna bħala tali.

“Inħallilkom is-sliem.” Il-paċi tad-dinja hija waqfa bejn żewġ gwerer.  Ir-Rumani kienu jżommu l-paċi b’forza ħarxa u billi jirriduċu l-mirbuħin fi skjavi. Għal kuntrarju, il-paċi ta’ Kristu hi dik ta’ soċjeta’ alternattiva fejn m’hemm l-ebda barriera u skjavitu’, u fejn kull membru hu attent għall-bżonnijiet u l-ferħ tal-ieħor.

“Tħallux qalbkom titħawwad.  Jien sejjer imma nerġa’ niġi għandkom b’eżistenza ġdida, għax ma nibqax bil-limitazzjonijiet li għandi issa bħala effett tal-inkarnazzjoni: limiti ta’ spazju u ħin, ġuħ, għatx, għeja, ngħas, eċċ.  Wara li nirxoxta, ma jkollix aktar dawn il-limitazzjonijiet.  Mela, issewdux qalbkom imma ifirħu.”

Love One Another – The Mark of a True Disciple

 

Jesus had just finished washing the disciples’ feet—a gesture of humble service. Judas had left to betray Him. Yet in this moment of deep betrayal and impending suffering, Jesus speaks not of revenge or fear, but of love.

He tells His disciples—and us—what truly matters: “Love one another… as I have loved you.”

Let’s pause and ask:
What does this mean for us today—in our families, relationships, and daily life?

💡 1. Love Is More Than a Feeling – It’s a Choice

Jesus didn’t just feel love for us. He chose it—even when it cost Him.
In families, there are days we feel hurt, misunderstood, or tired. But real love chooses to stay. It chooses to forgive.

Love is strengthened when we challenge negative thoughts and replace them with truths:
🔄 “I feel unappreciated... but I choose to serve anyway, just like Jesus did.”

Reflection: Who in your family needs to feel your love today, not just hear it?

👫 2. Love in Action: Start at Home

Jesus didn’t say, “Love the world first.”
He said, “Love one another.” That means start close:

• In your home.

• In your youth group.

• In your marriage or friendships.

Love is shown through small actions:

• A listening ear.

• A soft word instead of a harsh reply.

• A prayer whispered when you’re frustrated.

Challenge: What would it look like if our homes were schools of love?

🔥 3. Loving When It's Hard – Forgiveness and Boundaries

Real love doesn’t mean being a doormat. Jesus loved Judas, but He also let him go.
In Catholic teaching, love includes forgiveness and wisdom.

Sometimes love says:

• “I forgive you, but I need space.”

• “I love you, but I won’t support your harmful choices.”

Love, like Jesus’, is truthful, firm, and merciful.

🕯️ 4. Be the First to Love

Jesus loved us first. He didn’t wait to see if we deserved it.
In your family or friend group, be the first to:

• Apologise

• Send a kind message

• Speak peace instead of gossip

Your love could be the spark that changes the whole atmosphere at home.

Evangelisation Tip: People don’t join the Church because we win arguments. They come because they see love.

🌎 5. The World Will Know

Jesus says: “By this, everyone will know you are my disciples.”

Not by how well you pray.
Not by how many Bible verses you quote.
But by how you love your sister.
By how you speak to your husband.
By how you forgive your father.
That is evangelisation. That is the Church in action.

❤️ Closing Encouragement

Dear friends, young and old, single or married,
Our families and society need real love—Christ’s love.
We need fewer critics and more builders.
Fewer walls and more bridges.

Let us become homes where love is lived,
words are gentle,
and Jesus is seen.

🙏 Let Us Pray

“Jesus, help us to love as You loved—selflessly, faithfully, and joyfully. Teach us to start at home, to forgive, and to be the first to love. May others see You in the way we treat one another. Amen.”

Nagħtikom kmandament ġdid, li tħobbu lil xulxin. Studju Bibbliku Ġw 13:31-33a,34-35 - Qari tal-Ħames Ħadd tal-Għid

 

Kif ħareġ Ġuda miċ-ċenaklu, Ġesù qal: “Bin il-bniedem huwa gglorifikat issa, u permezz tiegħu huwa gglorifikat Alla. Jekk Alla huwa gglorifikat permezz ta’ Bin il-bniedem, Alla wkoll permezz tiegħu nnifsu għad jigglorifika lilu, u dalwaqt jigglorifikah. Uliedi, ftit ieħor se ndum magħkom. Nagħtikom kmandament ġdid, li tħobbu lil xulxin. Bħalma ħabbejtkom jien, hekk ukoll ħobbu intom lil xulxin. Minn dan jagħraf kulħadd li intom dixxipli tiegħi, jiġifieri, jekk ikollkom l-imħabba bejnietkom”.

Il-Kelma tal-Mulej.

Is-silta tal-lum toħodna lura għall-Aħħar Ċena.  Dan għaliex Ġesu għamel diskors twil li Ġwanni jaqsmu f’erba’ kapitli. Hu diskors importanti għax fih insibu l-aħħar struzzjonijiet tal-Imgħallem lid-dixxipli tiegħu. Meqjus ukoll bħala t-Testment qaddis ta’ Ġesu li kull Nisrani għandu jaqra u jirrifletti fuqu b’ċertu fervur, bħala l-aħħar xewqat li esprima Kristu qabel ma mar għall-mewt.  In fatti huwa ġabra tat-tagħlim kollu tiegħu u turija ta’ kif  offra ħajtu bħala rigal lill-umanita’.

“Issa Bin il-bniedem huwa msebbaħ.” Dal-verb ‘imsebbaħ’ (glorifikat) insibuh ħames darbiet f’dis-silta. Ħafna jaħsbu li dak ma kienx il-mument fejn wieħed jitkellem fuq ‘glorja’.  

Mela ħa naraw il-fatti: Ġuda ħareġ barra fid-dlam, għax ma ħalliex li jkun immexxi mid-dawl tal-Imgħallem. M’għoġbitux il-proposta ta’ Ġesu għax din kienet se tqalleb l-ordni soċjali, politiku u reliġjuż tal-pajjiż.  Anki għax Ġesu ppreżenta Alla differenti minn dak tar-rabbini. Ma setgħax iniżżilha li dixxiplu jrid ikun seftur tal-oħrajn kollha. L-anqas Ġesu ma rnexxielu jibdillu qalbu. Żgur li, bit-telfa ta’ Ġuda, Ġesu ħassu fallut. Għax, wara kollox, l-anqas id-dixxipli l-oħra ma kienu konvinti bis-sħiħ fuq il-missjoni tiegħu. Kieku dil-ħaġa ġrat lilna, naħseb li konna nirrabjaw għalih u nisħtuh. Għal kuntrarju, Ġesu, għalkemm iddispjaċut, ma juri l-ebda disprezz u ma jlissen l-ebda kelma  kontra Ġuda.

F’dal-kuntest Ġesu jagħti lid-dixxipli tiegħu kmandament ġdid, bl-isbaħ kliem ta’ mħabba li setgħu joħorġu minn fommu. Din l-imħabba perfetta se jixhed għaliha b’ħajtu. Hawn għandna messaġġ għalina d-dixxipli tal-lum. Fl-isforzi tagħna biex inwasslu l-messaġġ ta’ Kristu għal dinja ġdida, sikwit niltaqgħu ma’ min iwaqqa’ għaċ-ċajt  l-akbar valuri qaddisa (e.g. il-fidi, ż-żwieġ u l-familja, il-fedelta’ fiż-żwieġ), joffri ż-żgħażagħ kull tlellix biex ibegħidhom mill-Knisja, jgħajjarna antikwati, b’moħħna magħluq, eċċ. Ġesu jistedinna biex lil dawn nirrisponduhom mhux b’xi disprezz jew saħta, imma billi nilħqu l-quċċata tal-imħabba, e.g. inħobbu lil min qed jippersegwitana u min jagħmlilna l-bsaten fir-roti.  Inħobbuh kif Kristu ħabb lil Ġuda.

Fadal ftit siegħat biex Ġesu jiġi arrestat. Kif qed jitkellem fuq glorja? Aħna, li writna din l-ideja mill-Griegi, nistennew il-glorja wara xi rebħa kbira, xi suċċess fenomenali jew xi avveniment li jagħmilna famużi. Niftakru li x-xitan kien ittanta lil Ġesu ukoll fuq hekk: “Dawn kollha jkunu tiegħek jekk tadurani,  i.e.  timxi fuq il-pariri tiegħi, tirfes fuq id-dgħajfa, tigdeb, eċċ.”   Ġesu ma ċediex għal dan l-ingann għax dan mhux glorja imma vanaglorja, i.e. frugħa supperva. Din ħaġa ddestinata li tispiċċa fix-xejn.  Imma l-vera glorja, dik li tgħodd f’għajnejn Alla, insibuha fil-Bibbja. Ġejja minn kelma Griega li tfisser ‘piż’. Min għandu dil-glorja, kliemu jkun fihom il-piż, fihom x’tomgħod u għalhekk jiġu milqugħa b’rispett. Dal-kliem, skont il-Bibbja,  m’huwiex tiben li jtir mar-riħ, imma żerriegħa tal-qamħ li fiha l-piż, li tibqa’ u li tagħti l-għixien għall-ħajja. Għalhekk, mela, Ġesu qed jgħid: “Issa hu l-mument ta’ glorja.”

“Ħobbu lil xulxin.” Ġesu jsejjaħ lid-dixxipli u lilna ‘uliedi’ (teknia:uliedi ċkejknin) għax f’dal-mument fejn qed iħallilna t-testment tiegħu, qisu bħal dak il-missier li jippretendi li uliedu jsiru jixbħuh f’kollox, jagħmlu bħalu u jimxu fuq il-kriterji u l-prinċipji tiegħu. Dan kollu Ġesu ġabru f’sentenza waħda: “Ħobbu lil xulxin kif  ħabbejtkom  jien.” 

Xi wħud forsi ppretendew li jħallilna bakketta maġika biex insolvu l-problemi kollha tagħna. Imma Ġesu ried li l-mirakli  jseħħu ma’ min jisma’ kelmtu u jbiddel ħajtu: din transformazzjoni tassew mirakuluża. 

Flus u ġid ieħor ma kellux xi jħallilna. Għalhekk tana mhux suġġeriment imma kmandament ġdid. Dan m’għandux jitħalla miktub fuq karta jew tavla tal-ġebel, imma mnaqqax fuq qalbna. Min jagħmel hekk  jikseb identita’ ġdida, divina u eterna li jibda jgħixha minn issa stess. Ħajja bħal din issir kmandament, fi kliem ieħor mhux xi ħaġa mposta minn barra taħt piena ta’ kastig, imma wieħed iħoss minn ġewwa fih il-bżonn li ma jistax jagħmel mod ieħor ħlief  iħobb kif iħobb il-Missier. 

Il-Levitiku, Seneka, Konfuċju u oħrajn kienu ġa qaluha din: “Ħobb lill-proxxmu tiegħek bħalek innifsek.” Mela x’hemm ġdid f’dal-kliem ta’ Ġesu? Li nħobbu mhux biss kif inħobbu lilna nfusna imma kif  suppost iħobbu ulied Alla: “Kif ħabbejtkom jien.” 

U kif wera mħabbtu Hu? B’hekk inkabbru fuq l-art it-tama. Ħadd ma jista’ jħobb aktar minn hekk, u ebda kmandament ġdid ieħor  ma jista’ jeħodlu postu:  “ Minn hekk nixtieq li n-nies jagħrfu li intom dixxipli tiegħi, meta jarawkom tħobbu lil xulxin.”

Lin-nagħaġ tiegħi nagħtihom il-ħajja ta’ dejjem. Studju Bibbliku Ġw 10:27-30 - Ir-Raba' Ħadd tal-Għid. Sena Ċ

 

F’dak iż-żmien, Ġesù qal: “In-nagħaġ tiegħi jisimgħu leħni, u jiena nagħrafhom, u huma jimxu warajja. U jiena nagħtihom il-ħajja ta’ dejjem; u huma ma jintilfu qatt, u minn idejja ma jaħtafhomli ħadd. Missieri, li tahomli, hu akbar minn kulħadd, u ħadd ma jista’ jaħtafhom minn id il-Missier. Jien u l-Missier aħna ħaġa waħda”.

Il-Kelma tal-Mulej.

Biex nifhmu s-silta tal-lum, hemm bżonn naraw il-kuntest fejn intqal dan il-kliem.  Ġesu’ kien miexi fit-Tempju taħt il-portiku ta’ Salamun.  Hawn kienu jinġabru ir-rabbini biex jinterpretaw it-Torah lil min ikollu xi kustjoni fuq xi ħaġa.  Il-kapijiet tal-Lhud ġa kienu qatgħuha li joqtluh, għalhekk kif rawh riesaq, daru miegħu biex jaraw isibux xi ħaġa f’dak li jgħid biex jixluh biha.  

Kienet il-festa tal-konsagrazzjoni (Ħanukka), festa tad-dawl li kienet iddum ġimgħa u li fiha jippurifikaw it-Tempju.  Dan kien sar l-ewwel darba minn Ġuda Makkabew (165 BC)  wara li l-Lhud ħelsu mill-jasar tas-Selewċi li kienu pprofanaw it-tempju.  F’dil-festa jużaw menora ta’ disa’ xemgħat mhux seba’.

Il-kbarat saqsew lil Ġesu’: “Kemm se ddum taqlgħalna ruħna?  Jekk inti l-Messija għidilna biċ-ċar” (Ġw 10, 24) i.e. “Wara li ħlisna mis-Selewċi issa waqajna taħt ir-Rumani.  Mela jekk int il-Messija, meta se teħlisna minn dawn il-pagani?”  

Ġesu’ weġibhom: “L-għemejjel li nagħmel f’isem Missieri jixhdu għalija.  Iżda intom ma temmnux għax m’intomx min-ngħaġ tiegħi” (10. 25-26).  Ġieli għajjarhom ħallelin, merċenarji u lpup.  Żgur ma kinux il-ħrief  ġwejda li bihom Kristu ried jibni dinja ġdida. Kienu jmexxu bil-kriterji tad-dinja l-qadima fejn iż-żgħar iridu joqgħodu mjassrin mill-kbar f’ambjent ta’ bhejjem selvaġġi, fejn bniedem komuni ma kienx jiswa aktar minn par sandli.  

Il-Lhud kienu qed jistennew Messija qawwi li jiggwida l-poplu Lhudi biex jaħkem fuq popli oħra bil-forza, ikollhom ħafna skjavi u huma jgħixu paxxuti.  Għalhekk evita l-mistoqsija tagħhom u għamel il-punt li ried jisħaq fuqu: “Il-Messija veru m’għandu x’jaqsam xejn mal-Messija ta’ moħħkom.  In fatti, Hu l-oppost tar-renju tal-ilpup.  Il-ħaruf ġwejjed se jkun li jmexxi dar-renju,” fi kliem ieħor, ir-ragħaj stess se jkun hu wkoll ħaruf (Apok.).

“In-ngħaġ tiegħi jisimgħu leħni.”  Illum il-festa tar-Ragħaj it-tajjeb, ir-Ragħaj is-sabiħ. Biex wieħed ikun segwaċi ta’ dan ir-ragħaj jiħtieġ: 

(i) jagħraf u jisma’ leħnu. Kull Lhudi tliet darbiet kuljum jgħid it-talba Xema’: “Isma’, O Israel: il-Mulej hu Alla tagħna, uniku.  Ħobb ‘l Alla tiegħek….  bil-ġid kollu tiegħek.”  L-allat Griegi ma kienx jinpurtahom min-nies, aħseb u ara kemm kienu se jkellmuhom.  Imma Alla ta’ Israel jinvolvi ruħu f’ħajjet il-bnedmin, u jkellimhom biex jurihom it-triq li twassal għall-ferħ.  

Il-verb Xema’ fil-Bibbja nsibuha aktar minn mitt darba.  Biex wieħed ikollu relazzjoni tajba m’Alla jiħtieġ li jisma’ u jqiegħed fil-prattika dak li jisma’, b’fiduċja kbira li Alla mhux se jqarraq.  Hu bħal dak il-missier li jagħmel premura m’ibnu għax iħobbu, jixtieqlu l-ġid u jrid jarah kuntent.  Jitolbu jisma’ minnu, imma ma jinponix. Iħallih fil-liberta’.  Tisma’ hawn tfisser “tagħżel li tgħix”, fil-waqt li ssodd widnejk tfisser “tagħżel il-mewt.”  Fost l-ilħna li nisimgħu llum, jiħtieġ nagħrfu l-leħen ta’ dan ir-Ragħaj.  Dan nagħmluh billi nżommu qalbna safja biex l-Ispirtu Qaddis jgħallimna d-dixxerniment: “Henjin ta’ qalbhom safja għax jaraw (jagħrfu) ‘l Alla.”  

(ii) “U jiena nagħrafhom”.  “Tagħraf, taf” lil xi ħadd fis-sens Bibliku, ifisser ikollok relazzjoni bħal ta’ għarus u għarusa.  Dawn jaqsmu l-istess ħolm, xewqat u ppjanar għall-futur.  Koppja bħal din ikunu jafu sew lil xulxin, ikunu rigal għal xulxin, jikkomunikaw fuq kull livell u jagħtu mħabbithom lil xulxin.  Ġesu’ juża dal-verb (nagħraf) biex juri r-rapport li se jkun hemm bejn il-Ħaruf u l-ħrief l-oħra li jaċċettaw it-tagħlim u l-proposti tiegħu.  Min jgħid li jemmen imma m’għandux dir-relazzjoni ta’ namur mal-Mulej, għandu fidi dgħajfa ħafna. 

(iii) “U huma jimxu warajja.” Lil dawn il-ħrief Ġesu’ jwiegħed: 

• “Nagħtihom il-ħajja ta’ dejjem.” Din mhiex il-ħajja bijoloġika imma dik tal-Etern.  Din mhux xi ħaġa tal-futur biss, imma ġa bdiet minn issa, i.e. għandna l-ħajja li tawna l-ġenituri u l-ħajja eterna li tana r-Ragħaj appena qtajniha li nidħlu fil-merħla tiegħu.  Meta tispiċċa l-ewwel waħda, it-tieni tilħaq il-milja tagħha wara li tul ħajjitna nkunu ssilitna biex niżviluppawha kemm jista’ jkun. Nistgħu nxebbħu dawn iż-żewġ ħajjiet hekk: tal-ewwel mal-ħajja ta’ tarbija fil-ġuf li tiżviluppa kuljum; l-oħra, meta l-fetu jimmatura, joħroġ mill-ġuf u jibda jgħix f’dinja oħra.  
• “U huma ma jintilfu qatt.” Meta ħafna minna jħossu li dil-ħajja waslet fit-tmiem, jippruvaw igawdu kull minuta.  Ir-ragħaj jgħidilna: “Tintrabtux ma’ dil-ħajja għax titilfuha.  Minn flok offruha bħala rigal għall-oħrajn, u hekk jgħix fikom l-Iben t’Alla li mhu se jħallikom tintilfu QATT.  
• “U minn idejja ma jaħtafhomli ħadd.” Hawn ħafna ħallelin u lpup.  Dejjem hemm il-periklu li dawn jidħku b’xi ħrief biex jimxu warajhom.  B’din il-wiegħda għandna ċ-ċertezza li l-Imħabba kbira bla tarf  t’Alla hija akbar min-nuqqasijiet u d-debulizzi tagħna, tant li ebda lupu mhu se jaħtafna minn dirgħajn il-Missier Etern.

“Jien u l-Missier aħna ħaġa waħda.”  Din hi komunjoni u għaqda perfetta.  L-Iben iwettaq l-unika proġett ta’ mħabba tal-Missier, f’sintonija sħiħa miegħu.  Il-messaġġ tal-lum hu:  Din l-Imħabba kbira tal-Missier u l-Iben għalina hija r-raġuni tal-ferħ kbir li qed inħossu f’dawn il-festi tal-Għid.  

Casting the Net Again: Finding Hope for Our Families

Have you ever made plans you were sure would work, only to watch them fall apart? Maybe it was a family goal, a relationship, a dream for your children, or even just a simple weekend plan that somehow ended in tears.

In John 21, the disciples fished all night and caught nothing.

After all their efforts, their nets were empty. I think we’ve all had nights like that — or even seasons of life that feel like that.

But that’s not where the story ends.

When Plans Fail: Trusting God's Guidance After Our Empty Nets

When the disciples are tired, frustrated, and ready to give up, Jesus appears. He stands on the shore and tells them, “Cast your net on the right side of the boat.”

It’s a simple reminder:When our plans fail, it’s not the end. It's an invitation to trust God's better plan.

Families, especially today, need to remember: God is not absent when things go wrong — He is often guiding us to something even better.

Learning to Listen Again: Recognising Jesus’ Voice in Everyday Life

The disciples didn’t recognise Jesus immediately. Sometimes we don’t either. 

In a noisy world full of stress, it’s hard to hear His gentle voice.

Yet, in the laughter around a dinner table, the unexpected act of kindness, the shared prayer at bedtime — Jesus speaks.

Learning to listen again takes practice, just like rebuilding trust takes time. But His voice always leads to life.

Faith After Failure: Why Our Mistakes Don’t Define Us

Peter had failed miserably. He denied Jesus three times.

Maybe you carry family regrets too — words said in anger, opportunities missed, moments of selfishness.

But Jesus doesn't cancel Peter’s mission. He restores it. Your mistakes don’t define your story. God’s mercy does.

Breakfast with Jesus: Finding Christ in the Ordinary Moments of Family Life

One of the most touching parts of John 21 is so simple: Jesus cooks breakfast.

No sermons. No big lectures. Just love shown in ordinary things.

Family holiness isn’t about perfect Instagram posts or dramatic gestures.

It’s about being present, making pancakes, laughing over mistakes, praying together even when it’s awkward. Christ is in the simple.

Second Chances: How Jesus Restores Us When We Feel Broken

Peter’s three denials are met with three questions: "Do you love me?"

Jesus doesn’t rub Peter’s nose in his mistakes. He offers him a second chance. A fresh mission.

If your family feels bruised or broken, remember: Jesus always offers a new beginning. Every single day.

From Regret to Renewal: Healing Family Wounds Through Christ

Healing starts with love. In families, that might mean having the courage to say, “I’m sorry.” Or being brave enough to forgive. Or choosing to start again, even after trust has been damaged.

Christ doesn’t want us to stay stuck in regret. He wants us to walk forward into renewal.

Courage to Try Again: How Families Can Find Hope After Disappointments

It takes guts to cast the net again after a night of failure. It takes even more courage to open our hearts again after family hurts.

But hope lives in the trying. The miracle only came after the disciples obeyed and threw the net once more.

Your family’s next chapter could be the one where God fills the net.

Building Stronger Families: Saying “Yes” to Jesus’ Invitations

When Jesus says, "Follow Me," He’s inviting us into something deeper.

Not just church on Sunday.

Not just Christian slogans.

But real, everyday discipleship:Loving when it’s hard. Serving each other quietly. Choosing faith over fear.

Saying “yes” to Jesus builds families that last.

Love in Action: How Caring for Others Begins at Home

Jesus’ call to Peter was simple: "Feed my sheep."

Love isn’t about grand speeches. It’s about daily choices:Making time. Listening without judging. Helping before being asked.

If we love well at home, we’ll love well anywhere.

Facing Your Fears: Why Jesus Asks, “Do You Love Me?”

Jesus doesn’t ask Peter if he’s sorry. He asks, “Do you love me?”

Love is what matters most. Even when fear shouts louder than faith, love pulls us back.

Today, Jesus asks your family too: "Do you love me?" If the answer is yes, you’re already on the right path.

Obedience Opens the Door to Miracles: Trusting God's Timing in Family Struggles

The miracle catch only happened after the disciples obeyed, even when it made no sense.

In family life, small acts of obedience — patience, forgiveness, staying faithful — open the way for miracles we can’t even imagine yet.

The Power of Forgiveness: Learning from Peter’s Story

Peter was forgiven much — and he loved much.

Forgiveness is the heart of every strong family.

Not easy.

Not tidy.

But holy.

Forgiveness frees you to love again.

Fishing on the Right Side: Learning to Make Christ-Centred Choices

Sometimes the only thing that changes is where we cast the net.

Small shifts — a bit more prayer, a bit less selfishness, a bit more humility — bring big results.

Christ-centred families don’t just work harder; they listen to His voice.

From Shame to Mission: How God Turns Our Weakness into Strength

Peter’s shame could have crushed him. Instead, God turned it into passion.

The very areas where your family struggles most might become your greatest testimony of God’s grace.

The Family as a “Net” of Support: Carrying Each Other When Life Gets Hard

Families are like nets. Sometimes they tear under strain. But when mended with love, they can carry heavy loads together.

We are not meant to do life alone. We carry each other.

Recognising Jesus at Work: How to See God’s Hand in Your Family’s Story

Look closely: He’s already there.

In the mess. In the trying.In the late-night talks and small reconciliations.

Christ is already at work in your family.

Breakfast of Love: Small Acts that Transform Family Life

Never underestimate small acts: A coffee left on the counter, 

a word of encouragement, a prayer whispered over a sleeping child.

Love multiplies. Little by little, it transforms a home.

You Are Not Too Late: How Jesus Still Calls You After Failure

Maybe you think it’s too late for change.

Too late for healing. Too late for a fresh start. It’s not. If Peter wasn’t too late, neither are you. Jesus still calls.

Following Jesus as a Family: What It Really Means to “Follow Me”

Following Jesus isn’t about never falling.

It’s about getting back up. Together. As a family.

When we stumble, we reach for His hand — and for each other.

Casting Again: Living with Resilient Faith in Family and Youth Life

Today, Jesus invites your family — and you — to cast the net again.

Don’t give up.

Trust His voice.

He is on the shore, smiling, breakfast ready.

The best is yet to come.