Mela resqu fuqu xi wħud mis-Sadduċej, dawk li jiċħdu l-qawmien mill-imwiet, u staqsewh: “Mgħallem,” qalulu, “Mosè ħallielna miktub, ‘Jekk wieħed imutlu ħuh miżżewweġ u dan ikun bla tfal, dak ikollu jiżżewweġ l-armla biex inissel ulied lil ħuh.’ Issa jkun hemm sebat aħwa, u l-kbir iżżewweġ u miet bla tfal. It-tieni wieħed, u mbagħad it-tielet, f’kelma waħda, is-sebgħa li kienu, ħadu l-armla, u mietu bla ma ħallew tfal. Fl-aħħar mietet il-mara wkoll.
Issa din, fil-qawmien tal-imwiet, mart min minnhom tkun? Għax is-sebgħa jkunu żżewġuha.” Weġibhom Ġesù: “Il-bnedmin f’din id-dinja jiżżewġu u jżewġu; imma dawk li jkun jistħoqqilhom jgħaddu għad-dinja l-oħra u jqumu mill-imwiet, dawn la jżewġu u lanqas jiżżewġu. Għax anqas jistgħu jmutu iżjed, għaliex ikunu bħall-anġli, u huma wlied Alla ladarba qamu mill-imwiet. U li l-mejtin iqumu, Mosè wkoll urieh, fir-rakkont tax-xitla tal-għollieq, għax lill-Mulej isejjaħlu Alla ta’ Abraham, Alla ta’ Iżakk, u Alla ta’ Ġakobb. Issa hu mhuwiex Alla tal-mejtin, iżda tal-ħajjin, għax għalih kulħadd jgħix.”
Il-Kelma tal-Mulej
Dis-silta tpoġġi quddiemna l-mistoqsija: “Imma għaliex irrid immut, meta nixtieq nibqa’ ngħix?” L-Eġizzjani kienu jimmumifikaw il-mejtin biex iżommuhom magħhom u hekk minn għalihom jirbħu l-mewt. Minn flok għamlu monument lill-mewt.
Is-Sumeri, in-nies tal-Mesopotamia u l-mitoliġija Griega, kollha ħalqu ħrejjef fuq eroj li rebħu l-mewt u kisbu l-immortalita. Per eżempju, Orfeo bil-lira (arpa) kien jiddomina l-annimali, iżeffen il-fjuri u jċaqlaq il-ġebel. Imma meta tmut Ewridiċe, ma seta’ jagħmel xejn. Aħna ġejna fid-dinja permezz ta’ att ta’ mħabba tal-ġenituri. Meta mmutu se nispiċċaw fix-xejn, kif jgħidu xi wħud? Kieku kien hekk, x’sens fiha li ġenituri jġibu tarbija fid-dinja? Jekk hemm Alla li jħallina ngħixu l-ħajja tagħna bin-niket u l-ferħ tagħha, biex imbagħad jabbandunana meta nsiru trab, dan ikun Alla kattiv! Dawn huma d-domandi li l-bnedmin, fosthom ħafna filosfi, ippruvaw jagħtu risposta għalihom.
Il-Lhud kienu jsejħu l-qabar xe –ul, kelma li tfisser issejjaħ. Il-qabar isejjaħ lil kulħadd, id-daħla tingħalaq b’mażżra, u hemm ġew ikun hemm ħajja mhux reali ta’ fantażmi u żombi. Hemm wieħed lanqas seta’ jfaħħar ‘l Alla. Il-ħajja vera kienet biss qabel ma wieħed ipoġġuh fix-xeul.
Is-salmisti, innamorati m’Alla, ukoll ifittxu risposta għall-mewt. Ma jirraġunawx bħall-filosfi, imma jitilqu mill-imħabba t’Alla. Jekk Alla jħobb (innomorat) lill-bniedem, żgur mhux se jabbundunah u jħallieh fil-fossa, imma se jsib mezz kif jerġa’ jħaddnu miegħu: “Il-Mulej se jurini t-triq biex noħroġ mill-fossa fejn se nsib ferħ u ħlewwa bla qies fi ħdanu” (Salm 16). “Anki jekk nimxi f’wied mudlam, ma nibżax mill-ħsara għax Inti miegħi” (Salm 22).
Dan ġie kkonfermat bil-qawmien mill-mewt ta’ Kristu. Dak in-nhar daħlet fid-dinja ħajja ġdida barra dik bijoloġika – il-ħajja eterna. Mela jekk Alla permezz ta’ Kristu ikkomunikalna din il-ħajja, mela l-bniedem huwa immortali.
Is-Sadduċej kienu setta, segwaċi ta’ Sadok, saċerdot ta’ żmien Salamun. Kienu jqisu lilhom infushom l-unika saċerdoti leġittimi tat-tempju. Kienu l-aristokrazija ta’ Ġerualemm, sinjuruni, u ma tantx kienu jinġiebu mill-poplu. Kienu josservaw ir-riti b’reqqa kbira, u jippreżentaw ruħhom bħala medjaturi bejn Alla u l-bnedmin.
Ma stajtx toffri sagrifiċċju jekk mhux permezz tagħhom. Ħadd ma seta’ jieħu l-barka t’Alla jekk mhux minn għandhom. Kellhom ħafna kummerċ li minnu kienu jagħtu ftit lil Alla biex jaqilgħu il-barka tiegħu. Intik ħa ttini – business.
Fis-sena 70 AD inqered it-tempju u s-Sadduċej spiċċaw. Anna u Kajfa kienu Sadduċej. Meta semgħu lil Ġesu’ jħabbar reliġjon ġdida li kienet se ttelfilhom il-business u l-poter li kellhom, qatluh. Dawn is-Sadduċej jitolbu u jfaħħru ‘l Alla fit-tempju imma ma kinux jemmnu fil-qawmien.
Kienu qed jgħixu ħajja tajba għax sinjuri. Ma kellhom bżonn xejn aktar.
Is-setta l-oħra li kien hemm dak iż-żmien, dik tal-Fariżej, kienu jemmnu fil-qawmien; imma għalihom din kienet ħajja bħal t’issa imma mingħajr gwaj. Qisha l-ħajja t’hawn imtawla b’ħajja aħjar.
Il-Lhud tal-Antik Testment, anki l-profeti, ma jsemmux ir-resurrezzjoni. Kieku kont tistaqsihom x’jiġri wara l-mewt, kienu jgħidulek: “Ma nafux. L-aqwa li issa f’dil-ħajja nobdu l-Mulej Alla Tagħna.”
Dawn jgħallmuna kemm huma mportanti dawn is-snin li nqattgħu hawn, basta ngħixuhom tajjeb. Għax kif nafu tant tajjeb din se tkun il-preparazzjoni tagħna għall-Ġenna.
Il-kelma resurrezzjoni tissemma’ l-ewwel darba fil-ktieb ta’ Danjel (160 BC). Hawn il-Lhud kienu ppersegwitati imħabba r-reliġjon tagħhom. Bdew jirraġunaw: “Il-martri u min jippersegwitahom imorru l-istess post wara l-mewt? Bil-fors li l-ġusti se jerġgħu jqumu (resurrezzjoni).”
Imma baqgħu bl-ideja li jerġgħu lura f’did-dinja. Hekk kellha f’moħħha Martha: “Jien naf li ħija jerġa’ jqum”. Ġesu jgħidilha: “Iva, imma mhux kif qed taħseb.” Il-ħajja li Alla se jagħti lill-bniedem mhix ħajja bijoloġika imma l-istess ħajja tal-Missier Etern, li l-ebda mewt ma tmissha qatt iktar. Wara li l-ħajja bijoloġika tiġi fit-tmiem, l-unika ħaġa li jkollu bżonn il-bniedem biex jirbaħ il-mewt hu li jiġi mogħti ħajja li l-mewt ma tkunx tista’ tmissha aktar. Qisu l-Missier Etern itina d-DNA tal-istess ħajtu u b’hekk il-bniedem isir immortali.
Is-Sadduċej, bil-mentalita li ġa għidna, jiddieħku b’Ġesu: “Ta’ liema raġel se tkun din il-mara?” Ġesu: “Min jidħol fl-era eterna ikun dehen għall-qawmien mill-imwiet. Hemm la jżewġu u l-anqas jiżżewġu għax ikunu bħall-Anġli t’Alla.” Dil-ħajja futura mhix it-tkomplija ta’ dil-ħajja, imma ħajja kompletament differenti. Dil-ħajja eterna tibda tiżviluppa minn issa, u tikber permezz tal-manisfestazzjoni tal-Etern li hi l-Imħabba li Alla għoġbu jirregalalna permezz ta’ Ġesu u l-Knisja tiegħu. Imbagħad, wara l-mewt, turi ruħha kompletament fil-ħajja eterna li tiġi mogħtija lilna.
Rubens juri Kristu Rxoxt liebes kif kien qabel – l-idea antika tal-irxoxt. Oħrajn pinġewh sew – jiddi, b’ġisem glorjuż, li jinżel xe-ul u jiżvujtjah. L-anġlu lin-nisa qal: “Araw il-qabar vojt” – mhux ta’ Ġesu biss imma tal-mejtin kollha li “qamu u dehru lill-bosta.”
Illum ukoll, min jidħol xe-ul, Alla joħorġu mmedjament minn hemm biex jibda l-ħajja eterna darba għal dejjem. L-allat tal-antik kienu allat ta’ post: Benadadd alla ta’ Damasku, Melkart ta’ Amman. Anki f’Israel kien hemm alla ta’ Bethel u ieħor ta’ Sikem.
Ġesu jenfasizza li Alla veru hu Alla ta’ persuni, mhux ta’ post wieħed biss: “Alla ta’ Abraham, Iżakk u Ġakobb” (Eż. 3) i.e. Alla li daħal fi djalogu ma’ persuni mhux ma’ lokalita’. Dan hu Alla tal-ħajjin, mela mhux se jħalli lil Abraham u l-profeti fil-qabar imma se jtellagħhom għat-tgħannieqa ta’ dejjem mal-Missier.
Mela tagħmel sens li ngħixu dil-ħajja, bit-tlugħ, inżul u tamiet tagħha, u li l-ġenituri jġibu t-tfal fid-dinja, għax id-destin aħħari tagħhom se jkun, mhux il-qabar, imma s-sema pajjiżna.
.jpg)
.jpg)
